Sevdiğim nadir şerbetli tatlılardan biridir şekerpare. Ben farklı bir tarif kullanıyorum aslında, içine hindistan cevizi koyup, irmiğini fazla tutuyorum, biraz farklı oluyor. Bu tarif ise bildiğiniz şekerpareye ait, herşeyi tam kararda, tam kıvamında, ne çok unlu ve yumuşak, ne de çok irmikli ve sert, şerbetini harika çekiyor.
Resimde gördüğünüz şekerpareleri ablam yapmıştı, tarif de ona ait.
Uzun zamandır aradığım ve bir türlü denk gelmediğim, minik silikon kalıpları, dün nihayet Eminönü’nde buldum. Aslında niyetim başka birşey yapmaktı ama eve gelir gelmez, Eminönü’deki bütün dükkanlara girip, çıkmanın verdiği yorgunluklukla ilk olarak bu minik tartları yaptım. Dolgu olarak çilekli ve çikolata parçalı krem şanti kullandım ama daha önce çilekli tartta kullandığım krema kullanılırsa çok daha güzel olacak. Üzerine istediğiniz meyve ve istediğiniz malzemeyi kullanabilirsiniz.
Markette un alırken hep gözüme takılırdı ekmek unu karışımları, dün nihayet denemeye karar verdim.Bu karışımların ekmek makineleri için olduğunu sanıyordum aslında, meğer fırında da pişirilebiliyormuş. Paketin içinden iki tane 500 gramlık karışım ve maya çıkıyor, isterseniz içine keten tohumu, haşhaş yada çekirdek ekleyebilirsiniz.
Ben tam buğday ununu sevdiğim için karışımı da tam buğday unlu aldım, daha başka bir sürü karışım var, hangisi damak tadınıza uygunsa onu alabilirsiniz. Paketin üzerinde farklı bir tarif de var ama ben normal tarifi uyguladım ve gayet lezzetli oldu.
Özellikle hafta sonu kahvaltısı için denemenizi öneririm, mis gibi sıcacık, minicik ekmekler, hem de kendi ellerinizle yaptığınız ekmekler…
Yapımı biraz zahmetli olsa da, Köfteli Hünkar Beğendinin tadının bu zahmete değdiğini garanti ederim. Tarifi televizyondaki bir yemek programında gördüm, ancak sadece sunum aşamasına denk geldim için ne nasıl yapıldığını, ne de içinde neler olduğunu göremedim ama beğendi ve köfte fikri bana çok cazip göründü.
Bende beğendiyi bildiğim gibi hazırladım ve köfteyi görüntüden tahmin ettiğim malzemelerle sosladım, sonuç enfes bir akşam yemeği oldu. Patlıcan közeleme işini fırında yapmaya karar verdim ama daha önce hep ya ocakta (ardında bir sürü temizlik işi bıraktığı için göze alamadım) yada çoğunlukla mangal yakıldığında yaptığım için, fırında yaptığımda nasıl olacağı ile ilgili bir fikrim yoktu, hatta bir ara mahalle fırınına götürmeyi bile düşündüm ama sonunda üşengeçliğime yenilip fırına attım patlıcanları. Bu kadar kolay olacağını hiç tahmin etmemiştim doğrusu, bundan sonra közlenmiş patlıcanlı tarifler çoğalacak sanırım :)